چه دردیست درمیان جمع بودن

ولی درگوشه ای تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن

ولی دربطن خود آرام شکستن

به رسم دوستی دستی فشردن

ولی لبهای خود همواره بستن

به رسم عاشقان چون سنگ خاموش

ولی با هرسخن قلبی شکستن